İş Sözleşmesi

  1. İş Sözleşmesinin Tanımı​ : ​İş sözleşmesi, bir tarafın(işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın(işveren) ise ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmeye iş sözleşmesi denilir. Sözleşmeye dayalı olarak işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye ise iş ilişkisi adı verilir.
  2. ​İş Sözleşmesinin Unsurları : ​İş sözleşmesinin; iş görme, ücret ve bağımlılık olmak üzere üç temel unsuru söz konusudur.
    1. ​İş : ​İş görme, işçinin iş sözleşmesi ile yerine getirmeyi taahhüt ettiği en önemli borçlarındandır. İş sözleşmesinde insan emeğinden kaynaklanan fikri veya bedeni faaliyete dayalı bir iş görme edimi söz konusudur. İşçi iş sözleşmesinde taahhüt ettiği işi bizzat yapmakla yükümlüdür.
    2. Ücret : ​Ücret işverenin iş sözleşmesi ile taahhüt ettiği en önemli borcudur. Ücret konusunu içermeyen bir sözleşme iş sözleşmesi niteliği taşımaz. Bu anlamda ücretin başlıca özelliği nakden ödenen bir tutarı kapsamasıdır. Öte yandan, ücretin iş sözleşmesinde açıça kararlaştırılmış olması da şart değildir. Halin icabına göre belirlenebilir olması yeterlidir. İş sözleşmesi ile kararlaştırılacak ücret asgari ücretin altında kararlaştırılamaz. Dolayısıyla; işçi ücretlerinde alt sınır yasal olarak mevcuttur. Ancak üst sınır söz konusu değildir.
    3. ​Bağımlılık : ​İş sözleşmesini konusu insan faaliyeti olan diğer sözleşmelerden ayıran en önemli unsur bağımlılık unsurudur. Bağımlılık, iş sözleşmesini, vekalet, istisna, nakliye gibi diğer hizmet sözleşmelerinden farklı tutan temel unsurdur.